Akrabalar neden teşekkür etmez? İyilik mi, lütuf mu?

Arkadaşımızı seçeriz; dolayısıyla ona yaptığımız her şey ekstra bir "lütuf" sayılır. Ancak akrabalıkta kan bağı, zımni bir sözleşme gibi algılanır. Pek çok aile kültüründe "Biz bir aileyiz, elbette yapacağız" anlayışı, bireysel sınırları ortadan kaldırır. Bu anlayış bir noktadan sonra tehlikeli bir beklentiye dönüşür: İyilik, görevleşir. Peki, teşekkür? Akrabalar neden zor teşekkür eder ya da kimler böyle yapar, bunu hiç düşündünüz mü?