Mutlu Prens’in Kurşundan Kalbi

İsmim Mutlu Prens ama mutlu değilim. Belki yaşarken hayattan zevk alıyordum. Saray çocuğuydum. Öldüm, şehrimin tepesinde bir heykele dönüştüm, o zaman anladım neyi kaybettiğimi, kalbimdeki insanı kimlerin, nasıl öldürdüğünü.

Herkes gitti, bir sen kaldın heykelimin yalnızlığında. Mevsimlere yenilip gitme sen de. Aldırma ince altın yapraklarla kapatılmış gövdeme. Aldırma göz çukurlarımdaki iki parlak mavi mücevhere. Aldırma kılıcımın ucundaki büyük kırmızı mücevhere.

Çok yalnızım. Hayatta hiç olmadığım kadar yalnızım. Çünkü hem hayatın dışınd