Kamusal akıl ve gösterinin tahakkümü

Gösteri, yalnızca imgelerin çoğalması değildir; yaşantının temsile, değerin görünürlüğe, hakikatin dolaşım performansına indirgenmesidir. Meritokratik seçilim mekanizmaları zayıfladığında ortaya çıkan boşluğu gösteri doldurur. Bir düşüncenin ağırlığı, bir eserin iç gerilimi, bir emeğin uzun sabrı, bir karakterin ahlaki tutarlılığı; algoritmik dağıtım, popüler beğeni, ambalaj, hız ve etkileşim karşısında geri çekilir.