A. Ali Ural’ın Posta Kutusundaki Mızıka’sı

Sevgili Dost, çok geç de olsa öğrendim ki iki çeşit insan varmış. Birinci kendini susturmak konuşanlar, diğeri kendini yazarak susturanlar. Biz ikinci gruptayız ve satırlarla kendimizi susturmaktan başka çaremiz yoktu. Ya dışarıda boş boş konuşacaktık ya da içeride kan kusacaktık; biz ikincisini tercih ettik. Bu yüzden sözlerim sadece senin ruhunda yankısını bulur, yaralı kelimelerim teselliyi mütemadiyen kanayan kalbinde arar.

Sevgili Dost anlıyorum ki hürriyet ihtiyacın azlığıyla mümkün. Biz ihtiyaç fazlası her şeyle hayatı kendimize zinda