Dil, Edebiyat ve İnsan İlişkileri Üzerine Bir İnceleme

Dil, bir milletin evidir. Edebiyat ise o evin ışığıdır. Ev karanlığa gömülürse insanlar birbirini tanıyamaz hâle gelir. Edipler ise o evin bekçileridir; kapıları onarır, unutulan odaları açar, sönmeye yüz tutmuş kandilleri yeniden tutuştururlar. "Gelin tanış olalım" mısraının hikmeti budur. "Tanış olmak; birlikte solumak, birlikte duymak, birlikte yürümek, birlikte dayanmak, birlikte katlanmaktır."[1] Atıf Bedir'in dile ve edebiyata, evin ışığına hizmeti sürüyor. Onun edebî yolculuğu yolun başat türü olan şiirle başlıyor. Ateş Salâları, Rüzgârı